De productie van stalen buizen omvat processen zoals smeden, naadloos bewerken en lassen. Vrijwel alle soorten metalen materialen kunnen worden gebruikt voor de buizenproductie, van gietijzer tot superhittebestendige gelegeerde staalsoorten. Vanwege het meerstappenproductieproces moeten de afgewerkte buizen verschillende mechanische eigenschapstests ondergaan om de betrouwbaarheid te controleren. De afvlakproef wordt gebruikt om de druksterkte van stalen buizen onder statische belasting te evalueren en zo hun sterkte en drukweerstand te bepalen.
De afvlakproef is een testmethode waarbij apparatuur wordt gebruikt om een stalen buis tot een bepaalde afmeting samen te drukken en zo defecten effectief op te sporen. Bij de test wordt het proefstuk tussen twee parallelle platen geplaatst en wordt met behulp van een pers of andere geschikte apparatuur druk uitgeoefend. Het proefstuk wordt vervolgens gecontroleerd op buiging, vervorming, scheuren of lasnaden. Als geen van deze defecten aanwezig is, wordt het proefstuk als goedgekeurd beschouwd.
1. Referentiestandaard
GB/T 246—2017 / ISO 8492:2013
2. Principe van de test
Een testmonster van een gespecificeerde lengte, uit de metalen buis gesneden loodrecht op de lengteas, of een eindmonster van de buis, wordt onderworpen aan een afvlakkracht (zie figuren 1a en 1b) totdat de afstand tussen de twee parallelle platen de waarde bereikt die is gespecificeerd in de betreffende productnorm.
Bij gesloten afvlakking moet de breedte van het contactoppervlak aan de binnenzijde van het specimen ten minste de helft zijn van de binnenbreedte b van het specimen na normale afvlakking.
Opmerkingen over het testen
In de praktijk zijn diverse testmethoden beschikbaar. Bij gelaste buizen moeten ook de eigenschappen van de laszone worden onderzocht. Dit zijn belangrijke aandachtspunten tijdens het testen, en de juiste testmethode moet dienovereenkomstig worden gekozen.
Geplaatst op: 21 februari 2026
